Siatkarska Galeria Sław

2012-10-21 18:00:18
0 komentarzy
qwe

Wczoraj w Holyoke odbyła się gala Volleyball Hall of Fame, czyli Siatkarskiej Galerii Sław, podczas której powiększyło się grono wyróżnionych o kolejne nazwiska.

Wśród sześciu uhonorowanych w tym roku znaleźli się: siatkarze halowi Peter Blangé z Holandii, Mauricio Lima z Brazylii, Georgij Mondzolewski z Rosji i Jeff Stork ze Stanów Zjednoczonych oraz reprezentantka Rosji Ludmiła Bułdakowa i siatkarz plażowy Mike Dodd ze Stanów Zjednoczonych. Z tej okazji przedstawiamy wam krótkie biografie, tych wybitnych zawodników.




Ludmiła Meszczeriakowa Bułdakowa urodziła się 25 maja 1938 roku w Leningradzie. Jedna z najzdolniejszych i najbardziej utalentowanych siatkarek w historii rosyjskiej siatkówki miała rzadką cechę - uniwersalność.  Przygodę z siatkówką rozpoczęła w 1952 roku w Kownie. Jej pierwszym trenerem był Agustin Karkauzakas. Na początku siatkówka dla Ludmiły była tylko przyjemnym hobby, bowiem jako 14-latka nie wiązała z nią przyszłości. Jej wszechstronność i nieprzeciętne umiejętności zostały bardzo szybko dostrzeżone. W wieku 15 lat Luda (tak mawiały na nią koleżanki), wydawała się mieć wszystko to, co powinna mieć idealna siatkarka. Zespół z Kaunas, w którym występowała Meszczeriakowa, zdobył mistrzostwo kraju juniorów. W następnym sezonie została przeniesiona do drużyny seniorów, a gdy miała 17 lat została zaproszona do Dynama Moskwa i reprezentacji ZSRR. W latach 1955-1972 pełniła funkcję kapitana drużyny narodowej.



W 1964 roku na Igrzyskach Olimpijskich po raz pierwszy mogliśmy zobaczyć siatkówkę kobiet. O złotym medalu zadecydował mecz pomiędzy reprezentacjami Japonii i Rosji. Żeńska siatkówka tamtych lat to wieloletnia walka wszystkich szkół siatkarskich świata przeciwko jednej – japońskiej. Twarda, taktycznie elastyczna, z doskonałą linią obrony, reprezentacja Nippon złożona z zawodniczek z klubu Rising Sun zrobiła na Bułdakowej ogromne wrażenie. Rywal przewyższał drużynę Sbornej w każdym elemencie i zasłużenie wygrał. Po Igrzyskach Olimpijskich trener ZSRR , Giwi Achwledani, zdecydował się na drastyczne środki: Bułdakowa, jedna z najlepszych skrzydłowych, została przestawiona na rozegranie. Ludmiła była niezadowolona z tej decyzji. Uważała to za próbę ataku na jej osobę. Ze świetnej skrzydłowej nagle miała stać się niepozorną rozgrywającą, ale że była odpowiedzialna i zdyscyplinowała zaczęła trenować również na rozegraniu. Miała "mocne palce i nadgarstki" oraz niezwykły taktyczny charakter.


Cztery lata później na Igrzyskach Olimpijskich w Meksyku, Rosjanki nie miały sobie równych. Przeciwnicy byli zaskoczeni szybkością rozgrywania akcji i kombinacjami, jakimi popisywała się Sborna. W 1972 roku drużyna Związku Radzieckiego obroniła tytuł. Bułdakowa nie kryła łez, bowiem finałowy mecz z reprezentacją Japonii był ostatnim, który rozegrała w swojej karierze. Oprócz trzech medali igrzysk olimpijskich, sięgnęła po złoto Mistrzostw Świata (1956, 1960 i 1970) oraz srebro (1962). Trzykrotnie zostawała mistrzynią Europy (1958, 1967, 1971, srebro w 1955). Z moskiewskim zespołem była mistrzynią ZSRR w latach 1960, 1962, 1970/73. W 1961, 1965, 1968/72, 1974 triumfowała w Pucharze Europy.



Ludmiła Bułdakowa zmarła w listopadzie 2006 roku. W maju 2007 r., federacja rosyjska ustanowiła nagrodę imieniem Ludmiły Bułdakowej, którą otrzymuje najlepsza zawodniczka sezonu rosyjskiej Superligi kobiet.


Na gali obecna była jej córka, Tatiana, która w jej imieniu odebrała pamiątkową tablicę.

 

 

 

 

 Fot. 1. Ludmiła Bułdakowa (fot. persons-info.com).

 

 

 

Peter Blangé to holenderski siatkarz i trener, były reprezentant kraju. Swoją karierę rozpoczął w wieku jedenastu lat, a gdy miał 15 lat debiutował w seniorskim zespole Starlift Voorburg grającym wówczas w najwyższej klasie holenderskich rozgrywek.


Blangé zadebiutował w drużynie narodowej w 1984 roku. W 1992 roku na IO w Barcelonie wspólnie z kolegami zajął drugie miejsce, a cztery lata później znalazł się wśród mistrzów olimpijskich. W 1997 roku Peter wraz z reprezentacją sięgnął po złoto w Mistrzostwach Europy rozgrywanych na własnym terenie. Były to szczytowe lata holenderskiej siatkówki, choć po tych ME wydawało się, że będą wiedli prym jeszcze długo. Okazało się jednak, że to ostatni sukces tej wspaniałej drużyny, także na skutek niezrozumiałych decyzji trenera Toona Gerbrandsa. Odsunął on w 1998, tuż przed Mistrzostwami Świata, Blangé’a, co zakończyło się katastrofą dla jego zespołu.  W 1999 roku Peter powrócił do reprezentacji i wystąpił w ME, został wybrany najlepszym rozgrywających, choć „pomarańczowi” zajęli dopiero 5. miejsce. Blangé zakończył karierę zawodniczą w 2000 roku.


W 2006 roku jako trener przejął reprezentację Holandii z zadaniem przywrócenia jej świetności z początku lat 90-tych. Absencja na ostatnich mistrzostwach świata i przegrane baraże z Estonią o udział w mistrzostwach Europy przelały jednak falę goryczy i niezadowolenia w holenderskim związku. Działacze rozwiązali kontrakt i podpisali umowę z Edwinem Benne.

 

 

 

 Fot. 2. Peter Blangé (fot. sportsspeakers.nl).



 

 

Jeffrey Malcolm Stork występował na pozycji rozgrywającego. Mistrz świata z 1986 i mistrz olimpijski z 1988 roku. W drużynie narodowej zadebiutował w lecie 1984 roku, a następnie wrócił na stałe w maju w 1985.


Uczestnik złotej ery amerykańskich siatkarzy w latach osięmdziesiątych, obok kolegów, takich jak Karch Kiraly i Steve Timmons, stanowił o sile reprezentacji. Wraz z nią zdobył także brązowy medal na Igrzyskach Olimpijskich w Barcelonie w 1992 roku. Pod koniec lat osiemdziesiątych zadebiutował w lidze włoskiej w zespole Pallavolo Parma (z którym zdobył mistrzostwo kraju, jak również wiele innych trofeów), a następnie w Gonzaga Mediolan. W 1993 roku został uznany MVP Serie A.


W 1990 zaczął również grać w siatkówkę plażową, występował w rozgrywkach Bud Light 4-Man Beach Volleyball League, gdzie osiągał doskonałe wyniki, wygrywając je w 1991 i 1993 r.

 

 

 

 

 Fot. 3. Jeff Stork (fot. volleyballmag.com).

 

 

 

Georgij Mondzolewski – najwszechstronniejszy rosyjski siatkarz tamtych lat. Nikt nie mógł konkurować z nim w umiejętnościach technicznych.


Swoją przygodę z siatkówką Georgij rozpoczął w szkole sportowej w Odessie. Wtedy nie tylko nie tylko nie wyróżniał się wśród rówieśników, ale także cechowały go kiepskie warunki fizyczne: niski wzrost (168 cm), bardzo szczupła sylwetka (58 kg). Uwagę trenerów zwrócił swoją dyscypliną, ciężka pracą i niepohamowaną chęcią opanowani techniki siatkarskiej. W wieku 17 lat zadebiutował w seniorskiej drużynie Petrel Odessa. Znany był ze swojej wszechstronności,  mógł występować jako: rozgrywający, obrońca, a w razie potrzeby atakował.


O Mondzolewskim, graczu uniwersalnym, szybko zrobiło się głośno w rosyjskiej siatkówce. Został zaproszony do drużyny narodowej. Zaproponowano mu występ na pozycji rozgrywającego. Dlaczego? Georgij pod każdym względem pasował do tej roli - był szybki, elastyczny, skoczny, bardzo odpowiedzialny, dobrze rozumiał grę i posiadał świetną technikę odbicia piłki. To właśnie te cechy pozwoliły Mondzolewskiemu stać się "wybitnym dyrygentem".


W reprezentacji Związku Radzieckiego grał w latach 1956-1964 oraz 1967-1968. Oprócz dwóch medali Igrzysk Olimpijskich - złota zarówno w 1964, jak i w 1968 - sięgnął po złoto (1960 i 1962) oraz brąz (1956) Mistrzostw Świata i zostawał mistrzem Europy (1967; brąz w 1958 i 1963). W rozgrywkach krajowych grał w zespole z Odessy, a następnie w CSKA. W barwach moskiewskiego klubu sześć razy zostawał mistrzem Związku Radzieckiego (1958, 1960, 1961, 1962, 1965, 1966). W 1960 i 1962 zdobył Puchar Europy.

 

 

 

 Fot. 4. Georgij Mondzolewski (fot. volley.ru).

 

 

 

Maurício Camargo Lima  brazylijski siatkarz, reprezentant kraju, rozgrywający. Swoją przygodę z siatkówką rozpoczął w późnych latach 80-tych w Campinas, mieście, w którym urodził się w dniu 27 stycznia 1968 roku. Jak sam przyznaje zakochał się w siatkówce, gdy zboczył mecz reprezentacji Brazylii na Mistrzostwach Świata w 1982 roku, kiedy to zawodnicy z Kraju Kawy zdobyli srebrny medal, przegrywając w finale z reprezentacją ZSRR.


Wtedy właśnie postanowił szukać klubu, w którym będzie mógł trenować siatkówkę. Mauricio znalazł miejsce w drużynie, ale jako skrzydłowy. Jednak ze względu na swój wzrost (184 cm) oraz umiejętności szybkiego odbicia piłki, zmienił pozycję. Już jako rozgrywający, Mauricio został po raz pierwszy powołany do reprezentacji w 1987 roku. W następnym roku brał udział w Igrzyskach Olimpijskich w Seulu, jako zmiennik Wilhelma.


Wraz z końcem "srebnej generacji", Mauricio stał się jednym z liderów zespołu prowadzonego przez Zé Roberto. W 1992 roku wystąpił jako podstawowy rozgrywający na Igrzyskach Olimpijskich. W doskonałej formie, obok takich zawodników, jak Carlão, Filho, Tande, Giovane i Marcelo Negrao, Mauritius zdobył swój pierwszy złoty medal olimpijski.


Będąc absolutnym lider zespołu, Lima przeszedł kolejną wymianę pokoleniową w zespole. W reprezentacji pojawiało się wiele nowych talentów. Stał się zatem łącznikiem pomiędzy starym i nowym pokoleniem. W zespole pojawili się m.in. Giba, Gustavo i Nalbert. Wymiana pokoleniowa odbyła się również na jego pozycji - w 2003 Mauricio był rezerwowym Ricardinho. Ale zanim to się stało był podstawom rogrywającym w dwóch Igrzyskach Olimpijskich (w Atlancie 1996 i Sydney 2000).


Swoją karierę zakończył po IO w Atenach. W reprezentacji Brazylii wystąpił w sumie 555 razy. Wraz z drużyną narodową pięciokrotnie sięgał po złoty medal Ligi Światowej (1993, 2001, 2003 i 2004), Mistrzostwo Świata w 2002 roku i Puchar Świata 2003.

 

 

 

 

Fot. 5. Mauricio Lima (fot. mauriciovolei.com.br).

 

 

 

Michael Dodd - amerykański siatkarz plażowy i trener. Wicemistrz olimpijski z 1996 r. w parze z Michaelem Whitmarshem, podczas pierwszych zawodów siatkówki plażowej na Igrzyskach Olimpijskich. W sumie w karierze zdobył 75 tytułów i 231 razy stawał na podium w zawodach "plażówki" rozgrywanych w Stanach Zjednoczonych i pod egidą FIVB.

 

 

 

 Fot. 6. Michael Dodd (fot. easyreadernews.com).

 

 

 

fot. cev.lu

Zaloguj się aby dodać komentarz:

Ostatnio dodane

Zagraniczne

Polskie

English version

Transfery

Felietony

Tłumaczenia

Współpracujemy

Znajdź nas na:

Reklama z blokaut.net:

Nasza witryna wykorzystuje Cookies


Witryna wykorzystuje cookies w celu poprawnej realizacji dostarczanych usług i informacji oraz w celach gromadzenia anonimowych informacji statystycznych, dotyczących używania serwisu przez użytkowników.
Kontynuując przeglądanie serwisu bez zmian ustawień przeglądarki akceptujesz zapisywanie plików cookies.

X